Bażant

To największy polny grzebiący ptak Europy. Podobnie jak inne bażantowate ma charakterystycznie potężne nogi (dłuższe niż u kuropatwy), które pozwalają na szybkie i wytrwałe poruszanie się po ziemi. Występują tam ostrogi, a stopy zakończone są trzema palcami. Pazury są silne, ale tępo zakończone, w przeciwieństwie do ptaków drapieżnych. Służą bowiem do rozgrzebywania gleby i przyziemnej roślinności. Dziób ma specyficzny kształt - dość potężny, na zewnątrz lekko wypukły, a koniec górnej szczęki zachodzi nieco na dolną. Umożliwia to chwytanie i uśmiercanie ofiar.

Samiec Bażanta 

 Samica Bażanta

Autor: Piotr Dudek

Blog chwilowo niedostępny !!!!

Ponieważ hakerzy pomylili nasz blog ze stronami rządowymi w proteście przeciw ACTA :)

Cele i sposoby działania Towarzystwa Przyjaciół Wielkiego Łuku Warty.

W związku z rozpoczęciem działalności przez Towarzystwo Przyjaciół Wielkiego Łuku Warty zachęcamy osoby związane z regionem nadwarciańskim, osoby pełne pomysłów i chętne do działania na tym terenie do zapisów w stowarzyszeniu. Zapraszamy przyrodników, wędkarzy, myśliwych, leśników, kajakarzy itp. itd. Poniżej zamieszczamy cele stowarzyszenia, które nadają charakter i definiują płaszczyznę działania stowarzyszenia. Kontakt: Piotr Dudek, dudek.piotr@onet.eu oraz Adam Madaliński, adam.madalinski@wp.pl

Celami TPWŁW są:

• integracja ludzi wrażliwych na piękno i bogactwo przyrodnicze ZPK;

• organizowanie ruchu społecznego i kulturalnego wokół stowarzyszenia;

• podnoszenie poziomu wiedzy i świadomości ekologicznej społeczności regionu;

• ochrona cennych siedlisk przyrodniczych;

• ochrona flory i fauny wchodzącej w skład tych siedlisk;

• rozszerzanie i wzbogacanie siedlisk przyrodniczych;

• dokumentacja flory i fauny;

• ochrona zabytków i dziedzictwa kulturowego regionu.

    

TPWŁW realizuje swoje cele poprzez:

• monitorowanie obszaru Załęczańskiego Parku Krajobrazowego;

• zwracanie uwagi na zagrożenia odpowiednim instytucją i organizacją;

• interwencje bezpośrednie w sytuacji zagrożenia dla środowiska naturalnego w granicach określonych   przepisami prawa;

• udział w postępowaniach administracyjnych i sądowych w sprawach dotyczących ochrony środowiska i praw zwierząt;

• organizowanie akcji upowszechniających postawy proekologiczne;

• promocja i pomoc organizacjom, instytucjom i przedsiębiorcom, wspierającym ochronę środowiska i  prawa zwierząt;

• wspieranie i promocja ośrodków edukacji ekologicznej;

• popularyzacja technologii sprzyjających ochronie środowiska;

• organizowanie szkoleń, wykładów, warsztatów;

• redagowanie strony internetowej;

• organizowanie imprez i wydarzeń artystycznych;

Działalność, o której mowa  jest działalnością społeczną - non profit.

ZIMORODEK

ZIMORODEK
Autor: Piotr Dudek

DLA SPOSTRZEGAWCZYCH NIE BĘDZIE PROBLEMEM ROZPOZNANIE TEGO PIĘKNEGO PTAKA W NASZYM LOGO :)

Jego dziób jest długi, silny i szary, nogi czerwone. Mimo swoich żywych kolorów upierzenia trudno go wypatrzeć, przeważnie siedzi ukryty w drzewach. Można go zauważyć, kiedy spłoszony leci jak strzała nad wodą, wydając głośny gwizd. Zimorodka charakteryzuje oryginalna technika połowu. Siedzi na gałęzi nad samą powierzchnią wody i obserwuje pływające ryby. Kiedy wypatrzy swą zdobycz, przygląda się jej przez kilka sekund, po czym nurkuje z ogromną szybkością i chwyta ofiarę swoim dziobem. W Polsce zimorodek jest pod ścisłą ochroną. Nie odbywa regularnych wędrówek, pojedyncze osobniki zimują nad niezamarzającymi zbiornikami.

Wymiary: Długość ciała ok. 17 cm, rozpiętość skrzydeł 26-28 cm, długość dzioba ok. 4 cm, waga ok. 30-56 g.

Środowisko życia: Występują wszędzie poza rejonami polarnymi, zasiedla przeróżne środowiska m.in. lasy, zarośla, sawanny, zazwyczaj w pobliżu wody.

Odżywianie: Małe ryby, żaby, skorupiaki, owady.

Tryb życia: Samotniczy tryb życia, z wyjątkiem godów i lęgów.

Rozmnażanie: Zimorodki osiągają dojrzałość płciową około pierwszego roku życia, okres godowy trwa od kwietnia do lipca. Gniazdem jest pozioma nora w stromym urwisku. W ciągu roku wyprowadza jeden lub dwa lęgi, składając od kwietnia do lipca 6 do 8 jaj. Jaja wysiadywane są przez okres 19 do 21 dni przez obydwoje rodziców. Pisklęta opuszczają gniazdo po ukończeniu jednego miesiąca.

ŹRÓDŁO: http://atlas-zwierzat.pl

Rudzik

Rudzik jest małym leśnym ptakiem, długość jego ciała nie przekracza 14 cm. Rozpoznasz go po bardzo charakterystycznym ubarwieniu – pierś, gardło i boki głowy ma (zgodnie ze swoja nazwą) rude. Rudzik odlatuje zimą na zachód i południe, na tereny zasobniejsze w pokarm. Bardzo rzadko zimuje w Polsce i w Europie północnej.

Zamieszkuje licznie cieniste lasy, zwłaszcza te z dobrze rozwiniętym podszytem, z dużą ilością wykrotów i stertami murszejących gałęzi. Lubi drzewostany wilgotne. Odżywia się głównie owadami i pająkami, nie gardzi także nasionami. Gniazdo zakłada na ziemi lub nisko nad ziemią, w wykrocie. Wiosną rudzik często śpiewa w pobliżu gniazda. Jego śpiew jest piękny, zwraca uwagę uważnych słuchaczy.

Autor: Piotr Dudek

Nadwarciańskie osadnictwo.

Autor: Piotr Dudek

Wilga

Autor: Piotr Dudek